Jakie adaptacje ma rekin pieszy (Squalus acanthias)?

Kluczowe adaptacje rekinów psich (Squalus acanthias)

  1. Kontrcieniowanie (Countershading): ciemniejszy grzbiet, jaśniejszy brzuch – maskowanie od góry i dołu.
  2. Zębniczki dermalne: ząbopodobne łuski – ochrona, zmniejszenie oporu, przeciwdziałanie pasożytom.
  3. 5 par szczelin skrzeliowych: wydajna wentylacja.
  4. Spirakula (otwory nad oczami): dopływ wody do skrzydeł przy zamkniętych ustach – kluczowe przy żerowaniu na dnie.
  5. Zęby: wielorzędowe, ostre, trójkątne, ciągłe wymienianie – chwytanie i rozrywanie ofiar.
  6. Wątroba: duża, niskogęsta (skwalen) – wyporność i magazyn energii.
  7. Klaspery (samce): zmodyfikowane płetwy łodowe do przekazywania nasienia.
  8. Ampuły Lorenziniego: elekroreceptory na głowie – wykrywanie słabych pól elektrycznych ofiar.
  9. Linia boczna: komórki sensoryczne wzdłuż ciała – wykrywanie ruchu wody, wibracji, zmian ciśnienia.
  10. Żyworodność (ovowiviparity): rodzą żywe młode (po długiej ciąży do 2 lat) – zwiększa szansę przetrwania potomstwa.