W walce z wyginięciem i ochronie zagrożonych gatunków wdrożono kluczowe środki na skalę międzynarodową:
Przepisy i regulacje
Wiele krajów uchwaliło ustawy ochronne, np. Endangered Species Act w USA, dające ramy prawne do ochrony siedlisk, ograniczenia polowań i handlu, planów odnowy.
Ochrona siedlisk
Rządy, organizacje, właściciele ziemi tworzą i utrzymują rezerwaty, parki narodowe, santuaria, zapewniając bezpieczne azyly.
Programy odnowy gatunków
Plany specyficzne: hodowla w niewoli i reintrodukcja, renowacja siedlisk, kontrola drapieżników, prewencja chorób.
Hodowla w niewoli i reintrodukcja
Programy w ZOO i ośrodkach zachowują różnorodność genetyczną. Reintrodukcja wypuszcza osobniki do przyrody, gdy warunki pozwalają. Pomogło to ratować kondora kalifornijskiego, fretkę czarnonogą, pandę wielką.
Łączność siedlisk i korytarze
Korytarze między fragmentami pozwalają zwierzętom migrować, szukać pożywienia, rozmnażać się. Tworzone przez ochronę ziemi, renowację, mosty i przejścia pod ziemią.
Praktyki zrównoważone
Promowanie zrównoważonego rolnictwa, leśnictwa, rybactwa by ograniczyć negatywny wpływ na zagrożone gatunki.
Świadomość i edukacja
Programy edukacyjne, filmy, kampanie medialne, zaangażowanie społeczności budują kulturę ochrony.
Współpraca i partnerstwa
Ratowanie gatunków wymaga koordynacji: rządy, NGO, nauka, społeczności lokalne, ludzie korzeni.
Badania naukowe i monitoring
Ciągłe badania dają dane o populacjach, zachowaniach, czynnikach przetrwania, ulepszając strategie.
Współpraca międzynarodowa i porozumienia
CITES, Konwencja o Bioróżnorodności – współpraca państw przeciw nielegalnemu handlowi, ochronie siedlisk, wspólnym działaniom.