Kryzys końcowo-permski
Okres permski zakończył się jednym z najcięższych masowych wymierań w historii Ziemi. Ogromna tablica organizmów morskich zniknęła, fundamentalnie przedefiniowując ekosystemy oceaniczne.
Bezkręgowce morskie
Trilobity, niegdyś dominujące artropody paleozoiku, zniknęły całkowicie. Blastojdy – kwiatopodobne jerzmionce – i krinoidy, tzw. lilie morskie, zniknęły z dna morskiego. Mszaki kolonijne i brzuchorzęsy z ich szarpanymi, podwójnymi muszlami spotkały ten sam los.
Głowonogi i konodonty
Ślimiaki z zwiniętymi muszlami, takie jak goniatyty, amonity i nautiloidy, wymarły, razem z małymi, węgorzopodobnymi konodontami, które kwitły w starożytnych oceanach.
Wczesne kręgowce lądowe
Na lądzie zniknęło kilka linii synapsydów, w tym Edaphosaurus, Dimetrodon i Eotitanosuchus. Te straty oznaczyły koniec wielu charakterystycznych grup zwierząt permskich i wytyczyły nowe ścieżki ewolucyjne w triasie.