Drapieżnictwo jest powszechne w ekosystemach słodkowodnych. Przykłady:
- Okonia dużouste gończe na płocia: Okonie zasadzkowo atakują płocie wśród roślinności i struktur.
- Larwy much łakomych łowiące owady wodne: Larwy używają szczękowych uchwytów, by łapać jeżynki, kęsowce i larwy muchów.
- Węże wodne polujące na żaby: Węże podchodzą cicho i rzucają się na żaby.
- Raki łowiące mięczaki: Raki używają potężnych szczęk do łamania muszli ślimaków i dziobaków.
- Żółwie cętowate polujące na ryby i płazy: Żółwie leżą pod wodą i zaczepiają ryby, żaby, inne żółwie.
Drapieżnictwo reguluje populacje, utrzymuje równowagę i promuje bioróżnorodność w biomach słodkowodnych.