Jakie było siedlisko Deinosuchusa i w jakim bagnie żył?

Siedlisko: Deinosuchus to gigantyczny krokodylowy zamieszkujący przybrzeżne bagna i rzeki Ameryki Północnej w późnym kredzie, ok. 80–73 mln lat temu. Konkretnie: Wybrzeże Mexyku (Teksas–Gruzja) oraz fragmenty Środkowego Zachodu USA.

Typy bagien:

  • Bagna słodkowodne: wewnętrzne tereny podmokłe ze stojącą/powolną wodą, bogatą roślinnością, błotnistym dnem. Deinosuchus spędzał tu większość czasu, polując na ryby, żółwie, inne zwierzęta wodne.
  • Bagna solankowe (brackish): strefy przejściowe między wodą słodką a słoną, pod wpływem płynów – mieszanka wód, zróżnicowane ekosystemy. Mogły służyć jako pola łowów lub trasy migracyjne.
  • Bagna przybrzeżne: ujścia rzek do oceanu – wody solankowe/słone, bogate lasy mangrowowe, dno błotnisty/piaszczysty. Polowanie i miejsca legowe.

Ogólnie: Deinosuchus preferował ciepłe, wilgotne klimaty z bogatą roślinnością i zbiornikami wodnymi – doskonale przystosowany do bycia szczytowym drapieżnikiem w tych bagnistych środowiskach.