W ekologii nisza opisuje funkcjonalną rolę gatunku w jego środowisku.
Nisza szeroka: Gatunki tolerują szeroki zakres warunków i wykorzystują różne zasoby. Są generalistami, adaptacyjnymi i mogą zajmować różne siedliska. Przykład: lisy czy kojoty.
Nisza wąska: Gatunki mają ograniczone warunki i zasoby. Są silnie wyspecjalizowane i bardziej wrażliwe na zmiany środowiskowe. Przykład: kolibrie żywiące się nektarem lub owady zależne od konkretnych roślin.
Gatunki o niszach szerokich są często bardziej rozpowszechnione i odporne, podczas gdy specjaliści o niszach wąskich mogą być bardziej narażeni na spadki populacji.