Grupowe tarłowanie, znane również jako agregacje tarłowe, oferuje rycom kilka zalet:
Wzrost sukcesu rozmnażania:
Wyższe współczynniki zapłodnienia: Jednoczesne wypuszczanie ikry i moku w dużych ilościach zwiększa szanse na zapłodnienie.
Unikanie drapieżników: Duże liczby przytłaczają drapieżniki i zapewniają efekt rozrzedzenia.
Wzróżnicowanie genetyczne: Zgrupowanie osobników z różnych populacji sprzyja przepływowi genów.
Wzrost przeżycia młodych:
Ochrona przed prądami: Kleiste zręby ikry przylegają do struktur.
Opieka zbiorowa: Niektóre gatunki pilnują ikry lub młodych.
Obfitość pokarmu: Agregacje przyciągają plankton i pokarm dla larw.
Inne zalety:
Poprawna nawigacja i ulepszona komunikacja przez sygnały wizualne i chemiczne.
Wady:
Wzrost rywalizacji, przekazywania chorób i wrażliwości na presję rybacką.
Mimo wad, korzyści zazwyczaj przeważają nad kosztami, czyniąc grupowe tarłowanie udaną strategią.