Adaptacje fizjologiczne
Krew przystosowana do zimna: Wyższe stężenie krwinek czerwonych transportuje więcej tlenu w zimnej wodzie.
Białka przeciwzmrazowe: Niektóre gatunki produkują białka zapobiegające tworzeniu kryształów lodu w krwi i tkankach.
Wymiana ciepła w kontroprądzie: Ciepła krew tętnicza płynie obok zimnej żyłnej ze skrzydeł, minimalizując utratę ciepła.
Regulacja metabolizmu: Losose oszczędzają energię w niskich temperaturach i podnoszą metabolizm przy intensywnym wysiłku.
Magazynowanie tłuszczu: Znaczące zapasy tłuszczu w mięśniach i wątrobie dają izolację i energię do migracji.
Adaptacje behawioralne
Migracje: Złożone wędrówki wykorzystujące zasoby słodkowodne i słonowodne.
Stadnienie: Oszczędza energię i daje ochronę przed drapieżnikami.
Poszukiwanie chłodniejszej wody: Losose mogą płynąć głębiej lub w chłodniejsze miejsca w upalne miesiące.
Drgania (struszenie): Mogą generować ciepło przy ekstremalnym zimnie.
Adaptacje ewolucyjne
Wyspecjalizowane skrzela: Skutecznie wyciągają tlen z zimnej wody.
Płynne ciała: Redukują opór dla wydajnego pływania.
Silne mięśnie: Umożliwiają długie pływanie przeciw prądowi.
Te adaptacje pozwalają lososiom przetrwać i kwitnąć w zimnych środowiskach.