Ryby wykształciły adaptacje ograniczające utratę wody, zależne od środowiska.
Ryby słodkowodne
Warstwa śluzowa: Chroni skórę jako bariera przeciw utracie wody.
Nerki: Produkują duże ilości rozcieńczonego moczu, by usunąć nadmiar wody.
Skrzela: Aktywnie wchłania sole z wody otoczenia, by utrzymać równowagę elektrolitów.
Niższe ciśnienie osmotyczne: Płyny ciała mają mniejsze stężenie soli niż woda otoczenia, co zapobiega dyfuzji wody na zewnątrz.
Ryby morskie
Łuski: Fizyczna bariera przeciw utracie wody.
Skrzela: Aktywnie wydalają nadmiar soli.
Nerki: Produkują małe ilości skoncentrowanego moczu, by zatrzymać wodę.
Wyższe ciśnienie osmotyczne: Płyny ciała mają wyższe stężenie soli niż woda otoczenia.
Inne adaptacje
Behawiorowe: Kopanie w mudzie, chowanie w zacienionych miejscach.
Fizjologiczne: Niektóre gatunki potrafią magazynować wodę, by przetrwać w suchym środowisku.
Ryby łączą te adaptacje, by minimalizować utratę wody i utrzymać homeostazę, w zależności od gatunku i środowiska.