Mury kajowe z pełnymi ścianami stawiają kilka wyzwań statkom próbującym podejść do bryg. Ponieważ nie mają elastyczności i amortyzacji znalezionych w nowoczesnych systemach falownikach, te sztywne struktury mogą sprawić, że cumowanie jest bardziej niebezpieczne i trudne.
Główne wady
Ograniczona absorpcja energii: Bez elastycznych barier, uderzenie statku cumującego przechodzi bezpośrednio na statek i kaj, zwiększając ryzyko uszkodzeń konstrukcyjnych.
Słaba absorpcja szoków: Sztywne mury nie amortyzują kontaktu, więc siły uderzają w kadłub statku i układ cumowania bardziej bezpośrednio, potencjalnie napinając strukturę statku.
Ograniczona manewrowość: Sztywna powierzchnia może ograniczać zdolność kapitana do precyzyjnego pozycjonowania statku, zwłaszcza w ciasnych portach lub złej pogodzie.
Ryzyko uszkodzenia kadłuba: Bezpośredni kontakt z nieugięciową ścianą może przekroczyć granice wytrzymałości kadłuba, prowadząc do uszkodzeń, a nawet przecieków.
Utrudnione cumowanie: Załoga może mieć problem z zabezpieczeniem i regulacją lin, gdy nie ma szczelin ani elastycznych powierzchni do pracy.
Słaba adaptacja do przysypów: Mury kajowe mogą nie uwzględniać znaczących zmian poziomu wody, tworząc niebezpieczne warunki cumowania podczas zmian przysypowych.
Aby rozwiązać te problemy, wiele nowoczesnych portów montuje elastyczne falowniki, gumowe lub pneumatyczne poduszki i specjalnie zaprojektowane powierzchnie, które absorbują uderzenia i tworzą bezpieczniejsze, bardziej kontrolowane środowisko cumowania.