Węgorze mają kilka sposobów na uzyskanie tlenu:
1. Dziób: Jak większość ryb – wyciągają tlen z wody. Dziób po obu stronach głowy, przykryte pokrywami.
2. Oddychanie skórne: Cienka, przepuszczalna skóra wchłania tlen prosto ze środowiska. Kluczowe dla gatunków estywujących lub wędrujących po lądzie do innych zbiorników. Na lądzie węgorze polegają głównie na skórze.
3. Adaptacje jelitowe: Niektóre węgorze (kopujące) wykorzystują jelita do oddechu. Trzymając wodę w naczynionach jelitach, doładowują tlen tą specjalizowaną strefą. Pomaga gdy zakopane w błocie/ziemi, gdzie mało tlenu.
Łączenie tych metod pozwala węgorzom przetrwać w różnorodnych siedliskach i warunkach.