Pochodzenie słowa „sound” dla ciepliny wodnej
Słowo „sound” jako nazwa obiektu wodnego pochodzi z staronordyjskiego „sund” – „miejsce do pływania” lub „cieśnina”.
Dlaczego tak nazwano:
Wąskość: Soundy to często wąskie ciała wody – cieśniny, kanały – do których można przepłynąć lub przejść wadą.
Przejście: „Sund” oznaczało też przejście – drogę przez lub przez ciało wody.
Z czasem „sund” ewoluowało do angielskiego „sound”, stając się powszechną nazwą określonych typów cieplin, zwłaszcza tych, które:
Łączą większe ciała wody: Np. Long Island Sound łączy Long Island z lądem.
Są wąskie i często płytkie: Puget Sound to seria zatoczek i kanałów wąskich i płytkich w porównaniu do otwartego oceanu.
Są osłonięte: Wiele soundów chronionych od oceanu przez lądy – spokojniejsze, nawigowalne.
Zatem „sound” to specyficzny typ ciepliny: wąski, płytki, często przejście między większymi zbiornikami.