* Zwiększona wymiana gazu: Większa powierzchnia zapewnia więcej przestrzeni dla cząsteczek tlenu do rozpuszczania się z wody i rozproszenia w krwi raków, a dwutlenek węgla poruszał się w przeciwnym kierunku. Ta wydajna wymiana jest niezbędna dla raków w celu uzyskania tlenu potrzebnego do oddychania i usuwania odpadów.
* wydajne pobieranie tlenu: Woda zawiera mniej rozpuszczony tlen niż powietrze, co utrudnia oddychanie zwierzętom wodnym. Duża powierzchnia skrzela pozwala rakowi zmaksymalizować ilość tlenu, jaki może wydobyć z wody.
* Zwiększona wydajność: Płucna struktura skrzeli z ich liczbą włókien tworzy dużą powierzchnię zapakowaną w małą przestrzeń. Maksymalizuje to wydajność, umożliwiając rakowi wchłanianie tlenu nawet w środowiskach o niższym poziomie tlenu.
Zasadniczo duża powierzchnia skrzepów raków jest jak masywne okno otwarte na wodę, umożliwiając maksymalne spożycie tlenu i uwalnianie dwutlenku węgla, które są niezbędne do przetrwania raków.