1. Ucho wewnętrzne: Ryby mają ucho wewnętrzne, podobne do naszego, zawierające komórki płynowe i czuciowe zwane komórkami włosami. Te komórki włosów są wyjątkowo wrażliwe na wibracje.
2. Linia boczna: Jest to unikalna funkcja, która biegnie wzdłuż boków ciała ryby. Jest to seria porów i kanałów wypełnionych płynem, który łączy się z uchem wewnętrznym. Linia boczna działa jak czujnik ciśnienia, wykrywając wibracje i zmiany ciśnienia wody.
3. Transmisja dźwiękowa: Dźwięk podróżuje przez wodę jako wibracje. Wibracje te są zbierane przez linię boczną ryby i przenoszone do ucha wewnętrznego. Komórki włosów w uchu wewnętrznym wysyłają sygnały do mózgu ryby, pozwalając jej „usłyszeć” dźwięk.
4. Zakres słuchu: Ryby mogą usłyszeć szeroki zakres częstotliwości, w zależności od ich gatunku i wielkości. Niektóre ryby, takie jak sum, są bardzo wrażliwe na dźwięki o niskiej częstotliwości, podczas gdy inne, takie jak delfiny, mają wyższy zakres częstotliwości.
5. Cel rozprawy: Ryby używają słuchu do różnych celów, w tym:
* Znalezienie jedzenia: Mogą wykryć wibracje ofiary poruszającej się w wodzie.
* Komunikacja: Wiele gatunków komunikuje się ze sobą za pomocą dźwięków.
* nawigacja: Mogą używać dźwięków do orientacji i poruszania się w swoim otoczeniu.
* Unikanie drapieżników: Mogą wykryć dźwięki zbliżających się drapieżników.
Ciekawe fakt: Niektóre ryby mogą nawet „usłyszeć” swoje kości. Wibracje te są przekazywane przez układ szkieletowy ryby na ucho wewnętrzne.
Podsumowując, ryby słyszą przez połączenie ich ucha wewnętrznego i linii bocznej, które razem wykrywają wibracje w wodzie. To pozwala im nawigować, komunikować, znajdować jedzenie i unikać drapieżników.