Dunhuang był głównym miasteczkiem oazowym na Jedwabnym Szlaku, sieci tras handlowych łączących Chinę z resztą Azji i Europy. Ludzie w Dunhuang handlowali tkaninami, jedwabiem, korzeniami, złotem, srebrem, kamieniami szlachetnymi, koniami, wielbłądami i innymi zwierzętami. Dunhuang był też centrum pielgrzymkowem religijnym, z wieloma wizytatorami przychodzącymi, by zobaczyć budowlane jaskinie Mogao.