Kea to duże, alpejskie papugi endemiczne dla Nowej Zelandii. Występują na Wyspie Południowej, zwłaszcza w rejonach górskich Fiordland i Westland. Kea wielkości małej wrony, głównie oliwkowo-zielone z pomarańczowymi podskrzydłami. Dzióby i pazury duże, odzwierciedlające silną adaptację do środowiska alpejskiego.
Znane z ciekawości i czasem psotnego natury, kea to wysoce inteligentne ptaki. Słyną z zdolności rozwiązywania złożonych problemów i angażowania się w różne formy zabawy i eksploracji. Obserwowano używanie patyków i innych przedmiotów do badania i manipulacji różnymi obiektami oraz zabawowe interakcje, np. zsuwanie się po śnieżnych stokach, akrobacyjne salto.
Posiadają potężny, charakterystyczny wezwanie słyszalne echem w górach. Kea to wszystkożercy przystosowani do szerokiego wachlarza pożywienia: owoce, nasiona, nektar, owady, padlina. Zyskały sławę ciekawości wobec ludzkich aktywności i czasem podejdą do ludzi by badać lub próbować zdobyć jedzenie.
Mimo fascynujących cech, populacje kea stoją przed wyzwaniami ochronnymi. Jako gatunek endemiczny, narażone na utratę siedliska, drapieżnictwo i inne zagrożenia. Wdrożono działania ochronne na ochronę tych unikalnych i wciągających ptaków, a ich populacje są starannie zarządzane by zapewnić przetrwanie i zachowanie.