Dwa rodzaje zoantyd – podobne, ale różne
Zoantydy (Zoantharia) to małe, kolorowe koralowie miękkie. Do najpopularniejszych należą Palythoa (paly, „przyciski”) i Zoanthus (zoa, „dywany morskie”). Mimo podobieństw, różnice są istotne – zwłaszcza pod kątem toksyczności i wymagań.
Koenenchym (tkanka bazowa)
Zoanthus tworzy cienkie, poszczepowe dywany z polipów < 1 cm. Gruba, matowa tkanka łącząca (koenenchym) jest widoczna, polipy nie wystają mocno. Piasek i łupki muszli nie osadzają się w bazie.
Palythoa buduje grubszą, grumowatą bazę. Polipy mniej wystają. W koenenchymie widoczne są ziarna piasku i łupki muszli – to diagnostyczna cecha.
Touchawce i kolorystyka
Zoanthus – touchawce dłuższe, rombowe, wyraźne. Kolory nasycone: czerwień, pomarańcz, niebieski, zielony.
Palythoa – touchawce krótkie, grube, przypominające pierścien wałków. Kolory przytłumione: brązy, kremy, beże.
Sposób żywienia
Zoanthus – filtry, żywią się planktonem z wody. Nie polują na większe ofiary.
Palythoa – aktywne drapieżniki: łapią kopépody i inne mikroskopijne organizmy wspinające się po polipach. W akwarium akceptują paski świeżych/odmrożonych krewetek, ryb, mułów.
Prąd i toksyny
Zoanthus potrzebuje silnego prądu, by donosił plankton. Palythoa mniej zależy od prądu – łapie ofiary na siebie.
WAŻNE: Palythoa produkuje PALYTOKSYNĘ – jedną z najsilniejszych toksyn naturalnych. Znajduje się w śluzie pokrywającym polipy. Zawsze manipuluj rękawicami! Wdychanie aerosoli lub kontakt ze zranioną skórą może być śmiertelne. Zoanthus też może być toksyczne, ale w mniejszym stopniu.
Podsumowanie wyboru
- Chcesz kolorowy dywan, łatwiejszy, mniej toksyczny – wybierz Zoanthus.
- Chcesz wytrzymałe, grubsze polipy, akceptujące pokarm mięsny – Palythoa, ale tylko z rękawicami i ostrożnością.
- Oba rosną jako dywały, obie wymagają stabilnych parametrów morskich.