Słowa „myszołap” i „sarna” oznaczają co innego w Ameryce Północnej i Południowej niż w Europie. Myszołapy i sary to ptaki padłożerne żywiące się padliną – trupami zwierząt – ale ich wygląd i ewolucja są inne.
Sary Starego Świata
Sary Starego Świata żyją w Europie, Azji i Afryce i wyewoluowały z orłów i jastrzębi. Mają pióra pokrywające całe głowy i ciała. Ich dzioby są zakrzywione i płyną majestatycznie, używając szerokich uderzeń skrzydeł. Sary Starego Świata nie posiadają wąchu.
Sary Nowego Świata
Sary Nowego Świata, występujące w Ameryce Północnej i Południowej, charakteryzują się łysymi, zazwyczaj czerwonymi głowami. W przeciwieństwie do sarn Starego Świata, mają bardzo ostry wąch. Termin ten obejmuje 7 gatunków: sara indyjka, sara żółtogłowa mniejsza i większa, sara czarna amerykańska, sara królewska, kondor kalifornijski i kondor andyjski. Sara indyjka jest najczęstsza, a kondor kalifornijski to jedyny gatunek sary Nowego Świata na liście zagrożonych, który prawie wymarł w latach 80. XX wieku.
Myszołapy
Wielkie gatunki jastrzębi amerykańskich znane są jako myszołapy, w tym jastrząb kurzy, jastrząb czerwonogonowy i jastrząb Coopera. Te ptaki są często nielegalnie polowane przez ludzi, którzy mylą je z większymi gatunkami jastrzębi zagrażającymi zwierzętom hodowlanym i zwierzętom domowym. Myszołapy, podobnie do sarn, żywią się głównie padliną; gdy polują, preferują gryzonie takie jak szczury i myszy.
Klasyfikacja
Tradycyjnie zarówno sary Starego, jak i Nowego Świata klasyfikowano naukowo jako Falconiformes. Sary Starego Świata zachowały tę klasyfikację, podczas gdy sary Nowego Świata są teraz znane jako Ciconiiformes, bo są bliżej spokrewnione z rzędem bocianowatymi niż z srami Starego Świata. Myszołapy należą do rzędu Accipitriformes.