Nawyki rozmnażania świerszczy

Rozmnażanie świerszczy – strzykowanie, siedlisko, cykl

Świerszcze (Orthoptera) – jak koniki polne, koniczyny. Dobry słuch i wzrok (očka złożone – widok w wielu kierunkach). ~900 gatunków, długość 1,3–3,8 cm. Znajomość nawyków przydatna przy hodowli.

Strzykowanie dla rozmnażania

Samce strzykają by przyciągnąć samice. 4 typy: wezwanie (głosne, przyciąga samice, odstrasza samce), trybunał (ciche, gdy samica blisko – serenada), agresywne (głosne, ostrzega samców), kopulacyjne (krótkie, po zrzeniu nasienia na jaja samicy). Tylko samce strzykają – tarczą górną stroną jednego skrzydła o dolną drugiego. Wszystkie mają błony bębenkowe na przednich nogach – samice słyszą.

Siedliska rozmnażania

Dorosłe: nory w wilgotnej glebie przy roślinach (łąki, lasy). Dostęp do pokarmu, wody, wysoka temperatura = płodne rozmnażanie z wieloma partnerami. Po sparstwie: samiec zrzuca nasienie na samicę → dotrze do jaj w czasie. Paczka jaj zakopana w ziemi.

Cykl rozmnażania

Życie < 1 rok. Parowanie pod koniec lata, ale samica czeka do zimy by złożyć jaja. Szuka idealnego miejsca (grunt), tam zostają do wiosenny wylęgu. Noworodek (nimfa) od urodzenia podobny do dorosłego, bez skrzydeł. Liniowe: zrzuca skórę kilkakrotnie, potem rosną skrzydła. Samice składają jaja przez prawie całe życie – do 2000 jaj razem.

Hodowla świerszczy wymaga zrozumienia tych cykli i warunków.