Chociaż są znani z rozległego zakopania, które mogą zmienić krajobraz, nie rozkładają się bezpośrednio przez mechaniczne wietrzenie.
Oto dlaczego:
* Ich burrowanie jest przede wszystkim w glebie: Pairie Psy są przystosowane do kopania w miękkiej, luźnej glebie, a nie twardej skały.
* Ich zęby nie są przeznaczone do łamania skał: Ich zęby są przeznaczone do żucia roślinności, a nie do szlifowania lub odpryskiwania skały.
* Ich burrowanie nie naraża bezpośrednio skały: Nie tworzą szczeliny ani pęknięć w skale, które pozwoliłyby na klinowanie mrozu lub inne formy mechanicznego wietrzenia.
Mechaniczne wietrzenie obejmuje siły fizyczne, które rozkładają skały, takie jak:
* Frost Cedging: Woda zamraża pęknięcia, rozszerza się i poszerza pęknięcie.
* ścieranie: Skały ocierają się o siebie, nosząc je na dół.
* Klinowanie korzeni: Korzenie roślin rosną w pęknięcia i rozbijają skałę.
Podczas gdy psy preriowe nie budzą bezpośrednio skalowania, ich działalność w zakresie burrowania mogą pośrednio wpływać na procesy wietrzenia przez:
* Odsłanianie gleby: Ich nory narażają glebę na pierwiastki, zwiększając szybkość erozji i potencjalnie odkrywając podstawową skałę.
* Zmiana drenażu: Ich burrowanie może zmienić wzorce przepływu wody, potencjalnie prowadząc do zwiększonej erozji i ekspozycji skały.
Efekty te są jednak pośrednie, a nie podstawowy sposób, w jaki psy preriowe wpływają na krajobraz.