Utrata siedliska
Głównym powodem zagrożenia tamaryn złotolwych (Leontopithecus rosalia) jest wycinka Brazylijskiej Atlantyckiej Puszczy. Ok. 90% oryginalnego lasu zrządzono pod rolnictwo, drzewnictwo i rozwój miejski.
Nielegalny handel zwierzętami domowymi
Braconierstwo i nielegalny handel egzotycznymi zwierzętami domowymi drastycznie zmniejszyły populacje dzikie ze względu na atrakcyjny wygląd tamaryn.
Ograniczona różnorodność genetyczna
Kiedy populacja zredukowała się do małej, izolowanej grupy, tamaryny cierpią na wchlanianie, co obniża sukces rozmnażania i zwiększa wrażliwość na choroby.
Polowanie i drapieżnictwo
Choć mniej istotne niż utrata siedliska czy braconierstwo, polowanie i drapieżnictwo przez zwierzęta domowe i gatunki inwazyjne wciąż mogą wpływać na populacje.
Trwają działania ochronne: ochrona siedlisk, relesja lasów, hodowla w niewoli – by uratować ten zagrożony gatunek.