Rola uszu
Szynszyły wyewoluowały gęstą sierść, by przetrwać w wysokich górach And – tam jest znacznie chłodniej niż w naszych domach. Dlatego łatwo się przegrzewają. Nie mają gruczołów pociwowych ani nie chrapoczą jak psy. Jedynym sposobem na odprowadzanie ciepła jest zwiększenie przepływu krwi do uszu, które działają jak radiator.
Czyszczenie
Szynszyły czyszczą się, wałując się w specjalnym piasku (wulkanicznym pomiksie z sklepu zoologicznego). Ale to nie znaczy, że możesz zrezygnować z higieny uszu. W uszach gromadzi się piasek i martwa naskórka – trzeba je czyścić okresowo. Nałeć olejek mineralny na miękką ściereczkę i delikatnie wyczyść usza. Spójrz w uchowy – ciemne plamy to pasożyty (roztocza ucha). Jeśli znajdziesz – udaj się do weterynarza.
Urazy
Większe usza szynszyli są delikatne i łatwo się ranią. Mogą zostać poszkodowane drutami klatki lub kołem, w walce z inną szynszyłą lub drapieżnikiem (pies, kot). Nałóż maść antybiotykową na rany, by zapobiec infekcji. Maści bez recepty wystarczą, ale przy poważnych ranach (wymagających szwów) konieczna wizyta u weterynarza.
Infekcje
Infekcje ucha to częsta choroba szynszyli. Zwierzę pokazuje to drapaniem ucha, pochylaniem głowy. Spójrz do ucha – wypływ wskazuje na infekcję. Wymaga wizyty u weterynarza i leków.