Szynszyle pochodzą z Andów w Ameryce Południowej. Są gryzoniemi zmierzchowymi (aktywne o zmierzchu i świcie, śpią w dzień). Nieco większe od wiewiórek, w naturze żyją w szczelinach skał. Z powodu polowań na futro – zagrożone wyginięciem.
Znaczenie
Mimo lat hodowli, szynszyle potrzebują diety bliskiej naturalnej. Mają kruche układy trawienne – złe jedzenie zabija. Gotowe karmy ze sklepów zoologicznych OK, ale wiedza o naturalnej diecie pomaga dobrać właściwą.
Geografia
Wysokość, skałki, chłodny klimat Andów = ograniczone roślinność. Amy Deane (Save the Wild Chinchillas): rośliny i nasiona (rumpiato, carbonillo) rodzime w Chile. Gotowe karmy mają składniki odżywcze, ale nie replikują dokładnie naturalnej diety.
Rodzaje pożywienia
Roślinożercy. W naturze: nasiona, liście, korzenie, trawy. Sporadycznie owoce (copao) – ale za dużo cukru szkodzi (weterynarz Ron Hines). Siano i trawy = większość diety, zawsze świeże.
Zastosowania praktyczne
Zęby rosną całe życie. Zbyt długie = problemy. W naturze zużywają je szukając jedzenia. W klatce: zabawki/gryzienie. Hines poleca: klon, drzewa owocowe, buk, sosna bezżywiczna.
Ostrzeżenie
NIE MIĘSO – szynszyle to roślinożerci. Trąca białka i tłuszczu – unikać bogatych w nie produktów. Hines: też unikać dużo węglowodanów – w naturze mało, nadmiar zatruwa bakterie jelitowe.