Wieloryb błękitny to morskie ssak, największe zwierzę, które kiedykolwiek żyło na planecie. Może dorastać do 33,5 m (110 stóp) długości i ważyć do 136 ton (300 000 funtów). Żywi się planktonem i krylem, które są sitoiane przez filtry w jego ustach zastępujące zęby. Wieloryb błękitny występuje we wszystkich oceanach świata.
Obecne siedlisko
Wieloryby błękitne występują w wodach chłodnych lub umiarkowanych i preferują głębsze wody oceaniczne nad przybrzeżne. Występują we wszystkich głównych oceanach. Ich siedliska obejmują Południowe Morze Karaibskie, Morze Cortez (Global 200 Ecoregions) i islandzkie oraz celtyckie ekosystemy morskie. Wedle Blue-Whale.info, przed wybrzeżem Kalifornii żyje około 2000 wielorybów błękitnych.
Polowanie komercyjne
Populacje wielorybów błękitnych zostały drastycznie zmniejszone przez polowanie komercyjne, które ostatecznie zakazano w 1964 roku. Nadal występują w bardzo niskich liczbach wokół Antarktydy i nie wróciły do morzy wokół Japonii. Animal Info raportuje, że są też rzadkie wokół Zatoki Alaski i Morza Beringowego, gdzie niegdyś były powszechne.
Wzrost liczebności
Od wprowadzenia zakazu polowania komercyjnego uważa się, że ogólna liczba wielorybów błękitnych wzrosła i zaczęły pojawiać się w morzach, które niegdyś odwiedzali. Zaobserwowano je przy zachodnim wybrzeżu Norwegii w 1988 roku – po raz pierwszy w 30 lat.
Migracje
Wieloryby błękitne w obu półkulach w lecie płyną do biegunów, by się żywić. Zimą wracają do cieplejszych rejonów równikowych, by się rozmnażać.
Nurkowanie
Wieloryb błękitny może nurkować do 100 m (330 stóp) po pokarm. Nurkowania trwają 10–20 minut. Po wypłynięciu wieloryb wypuszcza to, co nazywa się „dmuchnięciem” (blow) – mieszanką powietrza z płuc, wody morskiej i śluzu.