fur:
- Szynszyle mają gęste i miękkie futro, zapewniając doskonałą izolację przeciwko zimnym klimatom i służąc jako naturalny kamuflaż w swoich skalistych siedliskach.
bieganie i skok:
- Są szybkimi biegaczami, zdolnymi do osiągnięcia prędkości do 30 mil na godzinę, umożliwiając im szybkie ucieczkę po zagrożeniu.
- Ich silne tylne nogi i duże stopy pomagają im skakać i manewrować na skalisty teren.
Wokalizacje:
- Szynszyle używają różnych wokalizacji, w tym wysokich pisków i ćwierkania, aby ostrzec specyfiki potencjalnego niebezpieczeństwa lub komunikować niepokój.
Ukrywanie zachowań:
- Szynszyle są krezkowe, co oznacza, że są najbardziej aktywne w godzinach zmierzchu, aby uniknąć dobowych drapieżników.
- Często szukają schronienia w norach, szczelinach lub schroniskach skalistych w ciągu dnia, aby uniknąć wykrycia.
Pliczanie ogona:
- Kiedy czują się zagrożone, szynszylas przelewa krzaczaste ogony, uwalniając luźne futro, które mogą chwilowo odwrócić uwagę nadpornego drapieżnika i zapewnić im czas na ucieczkę.
Kąpiel pyłu:
- Szynszyle bierze kąpiele na kurz, aby utrzymać futro w czystości, miękkim i wolnym od pasożytów. Te kąpiele przeciwpyłowe pomagają w odpychaniu owadów, które mogłyby przenosić choroby lub stanowić zagrożenie.
Życie w koloniach:
- Szynszyle żyją w grupach społecznych zwanych „stadami”, w których jednostki mogą angażować się w zachowania kooperacyjne w celu ochrony i unikania drapieżników.