Ropucha amerykańska (Anaxyrus boreas? uwaga: tekst mówi o Kalifornii, Oregon, Waszyngton, Kanada, Meksyk – to prawdopodobnie Anaxyrus boreas lub A. woodhousii) – zróżnicowana dieta, adaptacja do wielu warunków. Specyficzne polowanie, dieta zmienia się z wiekiem.
Ogonowce
Roślinożercy: glony w wodzie. Chemikalia pod skórą chronią przed drapieżnikami (choroba po zjedzeniu). Dieta rozszerza się z rostem, ostatecznie porzucają glony.
Dorosłe ropuchy
Owady: muchy, ćmy. Bezkręgowce: ślimaki, ślimaki bez skorup. Dżdżownice, chrząszcze. Gdy ślimaki obfite – jedzą je. Apetyt: do 1000 owadów dziennie!
Sposób łapania
Cierpliwość: czeka, by ofiara zbliżyła się, potem skok. Długie, lepkie język -> pułapka. Bez zębów – połyka całe. Duże ofiary: przednie nogi przyciągają do pyska.
Woda
Nie pije – wchłania skórą. Grzbiety: gruczoły jadowe -> choroba drapieżnika przy pęknięciu. Dla ludzi niegroźne, chyba że do oczu/w jelita.
Drapieżnicy
Węże (głównie węż wzdźkowaty wschodni Heterodon platirhinos). Węże pasiaste (Thamnophis) – odporne na truciznę. Obrona: dmuchanie powietrzem (trudno połykać) lub moczenie się (mniej apetyczna).