Sikorki używają kamuflażu, zwinnego lotu i ukrytych miejsc lęgowych, by unikać drapieżników. Gdy pojawia się zagrożenie, wydają wołania alarmowe i mogą wspólnie napadać na drapieżnika (mobbing), lecąc na niego i głośno wołając, by go zniechęcić. Często lęgną w dołach drzew, żyją w małych stadach dla większego bezpieczeństwa i mają zimowe adaptacje: pióra izolujące i zapasy tłuszczu.