Fenki, będące małymi i stosunkowo bezbronnymi, mają szereg naturalnych wrogów:
Drapieżniki
- Większe psowate: Wilcze, szakale i nawet większe lisy mogą polować na fenki.
- Ptaki drapieżne: Orły, jastrzęby i sowy mogą porwać młode fenki, a nawet dorosłe osobniki.
- Drapieżne ssaki: Większe kotowate, jak serwały, karakale, a nawet leopardy, mogą polować na fenki.
- Węże: Duże węże, w szczególności żmije, stanowią zagrożenie.
Inne zagrożenia
- Ludzie: Fenki są czasem polowane dla futra lub mięsa. Utrata i fragmentacja siedlisk przez działalność ludzką również zagraża populacjom.
- Choroby: Fenki mogą być podatne na różne choroby, zarówno od zwierząt dziczych, jak i domestycznych.
Mechanizmy obronne
Fenki wykształciły szereg obrony, by unikać drapieżników:
- Duże uszy: Działają jak doskonałe sensory ciepła, pozwalając wykrywać nadchodzących drapieżników.
- Kopanie nor: Fenki są mistrzami kopania, a ich rozległe nory dają im bezpieczne schronienie.
- Kamuflaż: Ich piaskowaty kolor futra pomaga im wtopić się w otoczenie pustynne.
- Szybkość: Są zaskakująco szybkimi biegaczami, co pozwala im uciec przed drapieżnikami.
Podsumowując: Mimo licznych wrogów, fenki są doskonale zaadaptowane do życia na pustyni i posiadają skuteczne mechanizmy obronne pozwalające im przetrwać.