Chomiki karlikowe to najmniejsze z gatunków chomików. Występują cztery odmiany: dżungaryjski, rosyjski biały, roborowski i chiński. Wszystkie różnią się kolorystyką i czasem temperamento. Żyją od 1 do 3,5 roku i są dostępne w większości sklepów zoologicznych. Są urocze i fascynujące w obserwacji.
Chomik dżungaryjski
Najczęściej spotykany w sklepach zoologicznych, bywa mylony z chomikiem Campbella, który jest zupełnie innym podgatunkiem. Mówi się, że mają humorystyczne osobowości. Czasami występują z czerwonymi oczami. Kolorystika waha się od ciemnobrązowo-szarego przez szafirowy (niebiesko-szary) po perłowy (biały z kolorowymi włoskami).
Chomik rosyjski biały
Podobny do dżungaryjskiego, ale z różnicami. Chomiki rosyjskie białe mają trzy paski (jeden na grzbiecie i po jednym na każdym boku), podczas gdy dżungaryjskie mają tylko jeden. Posiadają bardziej klockowate ciało, a ich sierść zmienia kolor zimą z szarego na idealnie białą, zwaną perłową.
Chomik roborowski
Najmniejszy z chomików karlikowych, choć ma najdłuższe nogi. Kolorystka szara z białym brzuchiem, bez grzbietowego pasa. Bardzo socjalne – zaleca się kupowanie ich w parach. Robory (potocznie) spędzają dużo czasu na pielęgnacji własnej sierści.
Chomik chiński
Najdłuższy ogon spośród wszystkich chomików karlikowych, stąd nazwy "chomik-szczur" czy "chomik-mysz". Trudniej dostępny w sklepach ze względu na trudności w hodowli. Dłużsi i cieńsi niż inne odmiany. Kolorystka: czarna z brązowymi paskami i jednym czarnym pasem na grzbiecie lub szaro-biała z czarnym pasem. Największą zaletą jest to, że chwytają palec wszystkimi czterema łapkami.