Zmieniający się klimat
Okres karbonowy był niegdyś definiowany przez ciepłe, wilgotne warunki wspierające bujne, rozległe roślinność. W stronę końca okresu, jednak klimat zaczął się chłodzić i wysuszać. Wiele gatunków roślin przystosowanych do wcześniejszego ciepła i wilgoci zmagało się z przetrwaniem w nowym środowisku.
Nowa konkurencja
Gdy warunki się zmieniały, pojawiły się nowe grupy roślin, takie jak sosnowate i pewne paprocie. Te gatunki były lepiej przystosowane do chłodniejszych, suchszych klimatów i stopniowo wyprzedziały wiele starszych roślin karbonowych w rywalizacji o światło, wodę i składniki odżywcze.
Przełomy geologiczne
Formowanie się superkontynentu Pangei przyniosło dramatyczne zmiany geologiczne. Zderzenia kontynentalne wywołały orogenezę i zmieniły poziomy mórz, fragmentując i niszcząc siedliska, od których rośliny karbonowe zależły przez miliony lat.
Żerowanie roślinne i inne presje
Późny karbon i wczesny perm widzieli wzrost nowych zwierząt roślinożernych, w tym owadów, płazów i gadów. Te stworzenia żywiły się liśćmi, łodygami i korzeniami, dodając dalsze stresy do populacji roślin już radzących sobie ze zmianami środowiska.
Stopniowe wyginiecie
Zniknięcie roślin karbonowych nie było gwałtownym zdarzeniem. Rozwinęło się przez miliony lat, napędzane przez kombinację zmian klimatycznych, konkurencji od nowszych gatunków, przesunięć geologicznych i żerowania roślinnego. Niektórzy badaczą sugerują, że gatunki roślin inwazyjnych mogły przyczynić się, choć zapis kopalny utrudnia potwierdzenie każdego czynnika.