Pandy czerwone kiedyś łączyły lasy Himalajów w Nepalu, Bhutanie, Indiach i Chinach. Dziś ich populacje znacząco spadły, a IUCN klasyfikuje je jako VU (Vulnerable – wrażliwe). Dokładny historyczny rozmiar populacji jest nieznany głównie dlatego, że brakuje kompleksowych długoterminowych danych i badań.
Kilka czynników prawdopodobnie przyczyniło się do spadku. Polowanie i braconierstwo na futro, mięso i części ciała odegrały rolę. Utrata i fragmentacja siedliska przez wycinka lasów i zmiany użytkowania ziemi zmniejszyły ich zasięg. Zmiany klimatu zagrażają lasom umiarkowanie ciepłym, od których zależą. Niedobory pokarmowe mogą wynikać z zmian w cykłach kwitnienia bambusu, a epidemie chorób szybko rozprzestrzeniają się w populacjach.
Z powodu tych nacisków liczba pand czerwonych prawdopodobnie wahała się w czasie, utrudniające ustalenie ich dokładnej historycznej populacji. Trwające prace ochronne i badawcze pomagają monitorować i chronić pozostałe populacje.