Chrząszcz syczący – opis
Chrząszcz syczący (Polyphylla decemlineata) z rodziny chrząszczy szkarłatnych (Scarabaeidae). Oprócz syczenia przy irytacji, białe paski na pokrywach nadają im nazwę: chrząszcz junijski 十线条 (tenlined June beetle). Żyją na zachodzie od Gór Skalistych (USA, Kanada). Poza paskami i syczeniem – mało przyczyn do radości: to szkodnik.
Pokarm – wszystkie stadium
Wszystkie stadia żywią się roślinami. Drzewa: sosna Douglasowa, inne sosny, jodły, jabłoń, inne drzewa owocowe. Truskawki, migdały, ziemniaki, kukurydza, róże. Larwy najbardziej destrukcyjne – do 30% młodych drzew leśnych ginie w rejonach Kolumbii Brytyjskiej (Canadian Forest Service).
Larwy
Destrukcja od stadium larwalnego: uszkodzenie korzeni → uszkodzenie/śmierć drzew/roślin (UC IPM). Larwy C-kształtne, dojrzewają 2–4 lata, żyją w glebie, jedzą młode korzenie i rozkładające się rośliny. Młode drzewa na piaskowych glebach po szalwii – pożywka dla larw.
Starsze larwy (grubs)
W miarę wzrostu zbliżają się do powierzchni – jedzą drewniste korzenie. Uszkodzenia ok. 30 cm głębokości najgroźniejsze – mogą odcinać korzenie płytko, ułatwiając wyrwanie rośliny. Jedzą też trawy. Często dowiadujesz się o szkodach, gdy drzewa zaczynają ginąć (UC IPM).
Dorosłe osobniki
Po stadium kukulkowym wylatują z gruntu, szukają pożywki na wierzchu. Często nocne: liście drzew owocowych, liściastych, iglastych. Szkody minimalne (Canadian Forest Service).
Użyteczność w ekosystemie
Mimo szkód: larwy = pokarm ptaków, gospodarz larw pszczoł tiphiid. Nietoperze, sowy jedzą dorosłe chrząszcze. Mucha mięsna (flesh fly) kładzie larwy w ich ciałach.