Jaszczurka pancerzowa należy do rodziny Cordylidae (jaszczurki kolcaste). To mały płaz o charakterystycznym wyglądzie, rodem z Afryki. Najbardziej charakterystyczna cecha to zdolność do zwijania się w kulę jak pancerz (armadillo), gdy czuje zagrożenie. Należy do 28 gatunków w rodzaju Cordylus.
Opis
Ciało jaszczurki pancerzowej dorasta do 7,5–10 cm (3–4 cale), ogon o podobnej długości. W pozycji defensywnej zwija się i wygląda jak pancerz. Ma kolcastą skórę w matowym, brudnożółtym kolorze; brzuch nieco jaśniejszy z odcieniem pomarańczowym lub oliwkowym. Ogon i głowa spłaszczone, ciało szerokie.
Siedlisko i zasięg
Gatunek rodzimy w rejonach przybrzeżnych zachodniej Afryki Południowej. Zasięg: Prowincja Północnego Przylądka do Góry Piketberg i na wschód do Karoo Basin. Preferowane siedlisko: rzadkie, półpustynne zakrzewia z dużymi wyłonami skał. Jaszczurka preferuje szczeliny i wyłony skał jako schronienie przed pogodą i drapieżnikami.
Dieta i drapieżnicy
Jaszczurka pancerzowa to owadożerca – je różne owady. W deszczowy sezon wiosenny głównym pokarmem są termity żniwiarskie. W upalny lato mniej aktywne, jedzą chrząszcze, wielonogi i skorpiony. Jak wiele jaszczurek, potrafi odrwać fragment ogona przy ucieczce, ale rzadko to robi, bo ogon pomaga tworzyć kulę defensywną. Główni drapieżnicy: ptaki drapieżne.
Cykl życia
Samce mają zdefiniowane terytoria nakładające się na zasięgi wielu samic. Roz mnożą się raz w roku wiosną, gdy jedzenia dużo. Ciąża trwa 6–8 miesięcy. Zazwyczaj rodzi się 1 młode na żywo, bliźniaki zdarzają się. Młode zostają blisko matki, czasem tworząc małą grupę z rodzicami – rzadkie u płazów. Żyją 20–25 lat w naturze.