Skink zachodni to mały gatunek jaszczurki rodem z Ameryki. Dorasta do nieco poniżej 20 cm (8 cali) i ma szczupłe ciało. Ogon jest zazwyczaj 1,5–2 razy dłuższy od ciała i jest jaskrawoniebieski od urodzenia do dorosłości. Ze wiekiem kolor ogonu blednie do odcieni podobnych do reszty ciała.
Adaptacje fizyczne
Główne ciało skinka zachodniego ma wzór beżowo-brązowych pasów – prawdopodobnie kamuflaż w ściółce. Mały rozmiar pomaga unikać wykrycia. Dostosował się do funkcjonowania w szerokim zakresie temperatur 14–34°C (57–93°F), co pozwala mu żyć w większości zachodnich USA i południowo-zachodniej Kanady. Ostry ryle pomaga wykopywać małe nory, w których żyje i się rozmnaża.
Adaptacje behawioralne
Skink wyrobił metodę polowania: stalking i sprint. Powoli zbliża do małych owadów (muchy, koniki, chrząszcze), by wtedy gwałtownie zaatakować. By uniknąć zauważenia, większość czasu chowa się pod kamieniami lub resztkami naturalnymi. Zimą zimuje, zazwyczaj w wspólnych norach z innymi skinkami, czasem z wężami i innymi jaszczurkami.
Zachowania rozmnażania
Dla bezpieczeństwa potomstwa skink zachodni wyrobił rzadkie zachowania. Większość jaszczurek kładzie jaja i je zostawia. Samica skinka kładzie 2–6 jaj w lipcu/sierpniu w norze i zostaje z nimi. Wychodzi na słońce, ogrzewa ciało, wraca i zwija się wokół jaj, by je inkubować. Samica agresywnie broni jaj przed drapieżnikami.
Obrona przed drapieżnikami
Skink western wybiera ucieczkę zamiast walki, ale spróbuje ugryźć, jeśli będzie szansę. Jak wiele jaszczurek, potrafi odrwać fragment ogona, gdy go chwyci drapieżnik. Jaskrawoniebieski kolor ogona prawdopodobnie rozprasza drapieżnika – odcięty ogon drga, a skink ucieka.