Wstęp
Rybka anielska niebiesko-piękna (blue-ringed angelfish) wyróżnia się jaskrawymi niebieskimi pierścieniami na ciele i twarzy. Nie da się rozróżnić płci. Samce: agresywne, terytorialne, bronią harem samic. Gatunek potrafi zmieniać ciało i zachowania, by adaptować się do nowych środowisk i zagrożeń.
Zmiana kolorystyczna
Pełna metamorfoza od młodocianego do dorosłego. Młodociany: ciemnoniebieski z cienkimi białymi/niebieskimi pasami łukowymi. Dorosłe: złocistobrązowe z jaskrawymi, świecącymi niebieskimi pasami. Młodociany tak różnią się, że myli się z innymi gatunkami. Jaskrawe pierścienie dorosłych – paradoksalnie – maskują je wśród koralowców.
Terytorialność
Na początku nieśmiałe w nowym środowisku, po aklimatyzacji – ekstremaalnie terytorialne. Agresywne, gryzą inne rybki anielskie. Najlepiej trzymać solo lub z gatunkiem.
Wystąpaćka szczęka
Główne pożywienie: gąbek. Trudne: nierozpuszczalny szkielet wapniowy, brudny, zły smak. Adaptacja: wystająca szczęka z khususnymi zębami + gęsty śluz owijający gąbkę → jadalna. Żaden inny gatunek nie żywi się gąbkami.
Rozmnażanie
Zazwyczaj w parach samiec/samica. Zwyczaje zależą od gęstości populacji: mało gatunku = pary stałe; dużo = harem (1 samiec, kilka samic).