Jaszczurki aligatorowe – rozmieszczenie i wygląd
Jaszczurki aligatorowe występują na całym świecie w różnorodnych siedliskach: wilgotne podgórza, góry, strumienie w suchszych trawiasteych obszarach. Tajemnicze, chowają się w szczelinach skał i podroślach. Posiadają cuneowatą głowę i wyraźny bokowy fałd biegnący poziomo wzdłuż boków. Są mięsożercami – główne pożywienie to owady, ale jedzą też wiele innych rzeczy, w tym swoje rodaków.
Dieta w naturze
- Jaszczurki aligatorowe zjadają prawie wszystko, co mogą połknąć. Dorosłe owady i ich larwy to duża część diety. Szarańcze, koniki polne, biegacze – typowe cele, ale chętnie jedzą ślimaki i節肢动物 (pajęczynowce): pająki (w tym czarna wdowa), skorpiony, wielonóżki. Polują na płazy (żaby) i inne jaszczurki. Kanibaliżują – dorośli atakują i zjadają młode i poddorośli, a samce i samice dorosłe zjadają się nawzajem.
Metody posiłkowania
Zachowanie karmienia stymuluje ruch. Jaszczurki lokalizują ofiarę wzrokiem, a potem badają ją językiem. Jedzą też zwierzęta martwe.
Główna dieta w niewoli
- Szarańcze to dobry pokarm. Jaszczurki chętnie jedzą też robaki mączne. Wzbogać szarańcze gotową dietą "gut loading" przed podaniem. Te wysoce odżywcze diety (ze sklepów zoologicznych) gwarantują, że szarańcze są najedzone. Możesz karmić je też warzywami. U dużych dorosłych osobników można czasem uzupełnić dietę myszaki noworodkowe.
Suplementacja w niewoli
- Dieta musi zawierać wapń i witaminy. Posypuj pokarmowe owady proszkiem wapniowym tuż przed karmieniem – nie powinien być bogaty w fosfor (szarańcze mają go dużo). 1–2 razy w tygodniu posypuj proszkiem witaminowym. Karm w osobnym pojemniku z gołym dnem lub papierowym podłożem, by jaszczurka nie połknęła nadmiaru podłoża.