Spór wokół hodowli iguany w niewoli
Hodowla iguany w niewoli budzi kontrowersje wśród doświadczonych hodowców. Ponieważ te pupilki są często niezrozumiane i oddawane do schronisk, gdy stają się trudne w obsłudze, niektórzy uważają, że hodowla tylko pogarsza problem. Hodowcy muszą rygorystycznie weryfikować potencjalne domy dla młodych, by zapewnić im dom na całe życie.
Przygotowanie do parzenia
Przygotowanie iguany do parzenia nie jest trudne. Każda niekastrowana/nie sterylizowana iguana wchodzi w sezon parzenia w pewnym okresie roku. Samce stają się drażliwe, nieprzystępne, mogą gonić i skakać na nogi właściciela. Samice szukają bezpiecznego miejsca do złożenia jaj (płodnych lub nie). Ich apetyt może spaść. Jeśli samiec i samica są w sezonie, zdrowe – zaparzą się.
Rozpoznawanie płci
U dojrzałej płciowo iguany (>1 rok) łatwo rozpoznać płeć. Patrz na policzki: jeśli wystają i mają duże tarcze – to samiec. Jeśli szczęka gładka – samica. Pory femuralne na nogach: duże i gronkowate – samiec; małe, trudne do znalezienia – samica.
Parzenie
Iguany w sezonie parzenia chętnie się parzą. Można zaobserwować walce w trakcie. Młode samice mogą być zestresowane przez duże samce – gryzą i drapą nawet łagodnych samców. Jeśli są zbyt agresywne – rozdziel, daj odpocząć, spróbuj później.
Jaja i zagrożenia
Ciężarna samica potrzebuje miejsca do legowania: piasek lub ziemia doniczkowa, dość duże, by wykopać dołek. Po złożeniu jaj można je zabrać do inkubatora. Złożenie i noszenie jaj to ryzyko dla samicy. Jeśli nie złoży wszystkich jaj, zachodzi stan "egg-bound" – jaja zgniją wewnątrz, grożące życiem. Dla bezpieczeństwa: RTG u weterynarza przed i po złożeniu. Jeśli nie złożyła wszystkich – sterylizacja (kastracja) ratuje życie.