Pilokarpina – farmakologia oka ssaka
Pilokarpina stymuluje układ przywspółczulny u ssaków (króliki, ludzie). Ten fragment autonomicznego układu nerwowego działa podobnie u wszystkich ssaków. Stymulacja w oku powoduje: zwężenie źrenicy, skurcz akomodacji, obniżenie ciśnienia wgłębowego. Krople mogą drażnić oko i zwiększać łzawienie. Po zinstylowaniu odprowadzane są układem nosowo-łzawym.
Zwężenie źrenicy
- NIH cytuje badanie: instylacja do tęczówki zwiększa funkcję przywspółczulną tęczówki, zmniejsza współczulną. Układ przywspółczulny steruje mięśnię zwężającym źrenicę – pobudzenie = mniejsza źrenica. Współczulny steruje mięśnię rozszerzającym – hamowanie ułatwia zwężenie.
Skurcz akomodacji
- Drugs.com: pilokarpina pobudza mięsień ciliare. Ten mięsień odpowiada za ostrość bliską. Układ przywspółczulny go stymuluje. Zbyt silna stymulacja → skurcz akomodacji.
Obniżenie ciśnienia wgłębowego
- Aktywacja mięśnia zwężającego ciągnę tęczówkę do środka. Rozzyna sitkowatę (odpływ wodnicy). Przyspiesza odpływ wodnicy → ciśnienie spada. Dlatego pilokarpina leczy jaskrę.
Zwiększone łzawienie
- Drugs.com: drażnienie → rifleksowe zwiększenie produkcji łez (mycie chemikaliów). Jeśli pilokarpina drażni – oko produkuje więcej łez.
Odprowadzanie pilokarpiny z oka
- Journal of Pharmaceutical Sciences: główną drogą jest układ nosowo-łzawny. Otwórki (puncta) w rogach powiek → rurki → jamy nosowe i gardło. Część wchłania się w gałkę oczną, ale większość odplywa tym układem.