Pandy czerwone są łowione zbraconiersko dla futra i części ciała, co zagraża ich przetrwanie. Jednak w porównaniu do tygrysów, nosorożców czy słoni, braconerstwo pand czerwonych jest stosunkowo ograniczone i mniej powszechne.
Głównie łowiono je dla gęstego, brązowoczerwonego futra, historycznie używanego do tradycyjnych ubrań i czapek. Międzynarodowe zakazy handlu futrem zmniejszyły popyt.
W niektórych regionach pandy czerwone są też łowione dla ogonów, pazurów i innych części ciała używanych ozdobnie lub jako ciekawostki. Odnotowano przypadkowe doniesienia o mięsie pandy czerwonej na lokalnych rynkach, choć jest to rzadkie.
Podsumowując, choć pandy czerwone są narażone na braconerstwo, skala jest mniejsza niż dla innych gatunków zagrożonych. Działania ochronne, w tym surowsze egzekwowanie prawa, ochrona siedlisk i edukacja, są kluczowe dla ochrony populacji pand czerwonych.