O królikach satynowych

Wygląd

Efekt selekcyjnego hodowli w USA w latach 30. XX w. Rozpoznawalne po futrze: bardzo błyszczącym, z połyskiem nieznanym u innych królików. Króliki satynowe chowuje się jako zwierzęta domowe i wystawowe.

  • Oprócz błyszczącego futra charakteryzują się szerokimi ciałami i głowami oraz prostymi uszami. Miękkie futro zazwyczaj średniej długości, jedwabiste w dotyku. Waga zależy od regionu: w USA 3,6–5 kg (8–11 lbs), w Wielkiej Brytanii mniejsze – 2,7–3,6 kg (6–8 lbs) (według Bunnyhugga).

Natura i zastosowanie

  • Dobre zwierzęta domowe. Podejściowe, łagodne z dziećmi – odpowiednie dla rodzin. Łatwo się rozmnażają – przydatne dla hodowców. Szybko rosną – przydatne w produkcji mięsa.

Historia rasy

  • Błyszczący połysk to recesywny mutacja z 1934 r. Twórcą hodowcą Walterem Huey z Indiany. Próbował ulepszyć futro królików hawana, ale wchłanianie dało pierwsze króliki satynowe. Uznane przez National Havana Club jako „satin havanas”. W 1939 r. John C. Fehr zaczął hodować w różnych kolorystykach, tworząc odmiany białe, czarne itp.

Odmiany

  • Amerykańskie Stowarzyszenie Hodowców Królików Satynowych uznaje wiele odmian. Np. cynczyli satynowy (chin satin) – perła, szarość, czarność. Czarny satyn – jedna z najpopularniejszych, wygrywa wystawy. Białe satyny też popularne. Inne: syjamski, wydra, miedziany, kalifornijski. W UK: lis, sadzawy-fawn, sobol, cynamon, opal.