Króliki dzikie – kroliki polowe (cottontails): występ, życie, szkodliwość

Kroliki polowe (cottontails) – małe, mocne, z krótkim, puszystym białym ogonkiem. Dwie populacje: nowoangielski i wschodni – niemal identyczne. Często uważane za szkodniki.

Zasięg geograficzny

  • Nowoangielski: zachód do rzeki Hudson, południe do Gór Apalaszczyckich.
  • Wschodni: wschód USA, południe USA, południowa Kanada, Ameryka Środkowa.

Siedlisko

Krawędzie pól, łąki, wysoka trawa, kępki, płoty, granice lasów, brzemy bagien – miejsca z kryciem.

Rozmnażanie

Samica kopie płytką dołeczkę w trawie, wyściela futrem i słomą. 3-8 młodych (nagi, ślepe, bezradne). Samodzielne po 1 miesiącu.

Dieta

Roślinożercy. Lato: trawy, warzywa, owoce. Zima: kora, gałązki, rośliny drzewiaste. Jada własne odchody (cekotrofia) – lepsze trawienie. Aktywność o świcie i zmierzchu.

Obrona

Zamarzenie (kamuflaż), ucieczka w zygzak do 29 km/h na krótkim dystansie.

Jako szkodniki

Niszczą młode krzewy, drzewa, uprawy. Ochrona: płot 90 cm, siatka 5x5 cm, zagłębiony 30 cm. Pułapki na żywo, odstraszacze chemiczne (smak, zapach).