Pierwsze znane króliki pochodzą z Hiszpanii (Fenicjowie: „kraj królików”). Rozprzestrzeniły się po Europie, świecie. Dziś hoduje się je jako zwierzęta towarzyszące, na mięso i sierść. Miękka, ciepła, częściowo wodoodporna – od czasów Rzymian do odzieży.
Kolory sierści
Dzikie: brązowe, maskujące. Domowe (selekcja): biały, czarny, szaro-niebieski, lawendowy i wiele innych.
Budowa sierści
Dwie warstwy: pod sierść (krótka, miękka) + sierść osłonowa (dłuższa, twardsza). Prawie całe ciało pokryte – wyjątki: czubek nosa, pachwina samca. Nawet spodki łap – bez poduszek.
Rozwój sierści
Młodzie (kits) rodzą się łysy. Najpierw sierść osłonowa, potem podsierście. Po tygodniu dobrze rozwinięte. Sierść młodziaków 5-6 tygodni, potem pré-adult, dorosła do 8 miesięcy.
Linienie (Molting)
Dorosłe króliki linieją 2x rocznie (wiosna, jesień – zależy od klimatu). Linienie idzie od głowy do tyłu. U suki w ciąży sierść na brzuchu, udach, klatce piersiowej luzuje się, by wyciąć gniazdo.
Użytkowość komercyjna
Większość królików na sierść jest ubojana. Wyjątek: angora – hodowana na długą, miękką sierść (nawet 12,5 cm), strzyżona co kilka miesięcy na wełnę. ARBA uznaje 4 typy: francuski, angielski, gigant, satynowy.