Historia
Króliki holenderskie wyróżniają się charakterystycznymi, zazwyczaj czarno-białymi plamami. Większość osobników przyjazna, rasa powszechna jako zwierzę domowe. Jedna z najstarszych ras domestycznych, datowana na 1850 r. lub wcześniej. Amerykańskie Stowarzyszenie Hodowców Królików (ARBA) ustanawia międzynarodowe standardy.
Początkowo hodowano dla mięsa i futra. Jak nazwa wskazuje, pierwsza hodowla w Holandii, zapisy z 1850 r. Wywożono do Anglii w 1864 r., teraz chowywane na całym świecie. Dziś głównie zwierzęta domowe, popularne u hodowców i entuzjastów.
Cecha
Waga ok. 2,3 kg (5 lbs) – jedna z mniejszych ras. Kompaktowe, zaokrąglone ciało, krótkie futro, proste (nie lop) uszy. Zawsze białe z dużymi plamami innego koloru. Żyją 6–10 lat przy dobrej opiece; niektórzy do 15 lat.
Kolorystyka
Najczęściej duże czarne lub szare plamy na białym tle. Rzadziej inne kolory. ARBA uznaje: czarny, niebieski, stalowy, czekoladowy, żółwiowy. Kluby w innych krajach: błękitnoszary, brązowoszary, żółty. „Amber” to miękki brąz, „żółty” bliżej pomarańczowego. Błękitnoszare mogą mieć ciemniejsze plamy.
Opieka
Potrzeby podobne do innych królików. Duża klatka, dieta oparta na siań i peletach z dodatkiem świeżych warzyw, podłoża bezpieczne (papier). Zawsze kastrować, chyba że jesteś hodowcą – zmniejsza ryzyko chorób i agresję. Króliki potrzebują towarzystwa – trzymaj w parach. Choć wydają się dobrymi zwierzętami dla dzieci, wymagają dużej opieki i nie lubią bycia chwytanych i przytulanymi. Dorosły zawsze powinien brać odpowiedzialność. Łatwe do uczenia higieny (w domu).