Króliki występują w setach wariantów – kształt, rozmiar, odmiany. Liczba ras rośnie, hodowcy łączą najlepsze cechy. Czynniki: sierść, rozmiar, kolor, typ ciała, uszy. Typy sierści: rex, normalna, wełniana (angora) – nieskończone kolory. Rozmiary: karliki 0,7 kg (1,5 funta) do gigantów 13,6 kg (30 funtów).
Karlik niderlandzki (Netherland Dwarf)
5 Holendrów przez 30 lat wyhodowało karlików niderlandzkich – potomkowie Hermelinów lub królików polskich. Waga 0,7–1,4 kg (1,5–3 funty). Debiut 1940 w Holandii. ARBA uznał 1969. Ulubieńcy wystaw: ciała kompaktowe, uszy stojące, twarze romowe, krótka, błyszcząca sierść. Wiele kolorów: czarny, łososiowy, biały, srebrny, niebieski, czekoladowy. ARBA oficjalnie 24 kolory w 5 grupach: self, shaded, agouti, tan, inne.
Mini Rex
Krzyżówka karlika rex (samiec) i standardowego rex (samica) → mini rex wczesne 1980. Zachowuje welurową sierść standardu, waga 1,6–2 kg (3,5–4,5 funta). Płuszysta sierść od genu recesytywnego – brak twardego włosu strażniczego. Niestety: problemy z podeszwami (podobnie jak standard rex). Mało podusztek na łapach, delikatna sierść rex mało chroni przed tarciem.
Holland Lop
1,4–1,8 kg (3–4 funty), uszy wiszące, słodka twarz, łagodny charakter. Popularny pupil i wystawowy. „Karlik Europy”, z Holandii, krzyżówka francuskiego lopa i karlika niderlandzkiego. Do USA 1976, status rasy 1979. Druga co do popularności w świecie (po karliku niderlandzkim). Kolory: łososiowy, biały, czarny, czarno-biały, łososiowo-biały.
Królik holenderski (Dutch)
Rozpoznawalny: trójkątna biała plama między dwiema plamami koloru wokół oczu. Waga 1,6–2,5 kg (3,5–5,5 funta). Białe przednie łapy, barki, górne plecy; reszta tyłu i kolor wokół oczu: czekolada, czarny, szary, niebieski, błękitnoszary, żółwikowy, stalowy. Popularne jako pupilki i wystawowe. Historia od 1864 (Anglia z Holandii). Krzyżówka wyginęłego brabanckiego błękitnego, standaryzacja w 1880 w Anglii.