Paraliż tylnych kończyn – częsta choroba seniorów
Paraliż tylnych nóg występuje u wielu starszych szczurów, częściej samców. Rozwija się stopniowo przez degenerację kręgosłupu. Wczesne rozpoznanie pozwala dostosować opiekę, by szczur żył godnie do końca.
Objawy – od najwcześniejszych do zaawansowanych
- Wiszący ogon. Młode szczury noszą ogon uniesiony. Senior z degeneracją kręgosłupu przeciąga go pod sobą – to pierwszy sygnał.
- Strata koordynacji tylnych nóg. Trudności z wspinaniem, chodzenie "na płaską stopę" (nie unosi łap), szarpanie.
- Zwiędnięcie mięśni tylnej części ciała. Uda, biodra, miednica stają się grubsze, chude – mięśnie zanikają z braku ruchu.
- Zabrudzony futer (mocz). Niekontrolowane oddawanie moczu i brak poczucia w tylnej części ciała sprawia, że szczur siedzi w mokrym futrze. Mocz spalę skórę – rany, infekcje. Konieczne codzienne kąpiele.
- Niestabilność siedząc na tylnych łapach. Szczury jedzą i się łaskają usiadłszy. Paraliżujący się szczur chwieje się, upada. Później przestaje w ogóle siadać – je stojąc na czterech, łaskanie trudne.
- Pełny paraliż tylnych nóg. Szczur ciągnie tyłem. Stan niebolesny, postępuje powoli – szczur się adaptuje. Wymaga specjalnej opieki (patrz następny artykuł).
Co robić?
Po zauważeniu objawów – wizyta u weterynarza gryzońców. Potwierdzi diagnozę, wykluczy inne przyczyny (uraz, guz, zakażenie) i pomoże zaplanować opiekę.