Jak rozpoznać szczura surdastego (Rattus norvegicus) – cechy i środowisko

Szczur surdasty = nasz domowy szczur

Ten sam gatunek co zwierzęta laboratoryjne i domowe. Dzikie formy: szary, brązowy, czarny, biały. Oto jak odróżnić w polu.

Kluczowe cechy

1. Ogon KROTSZY od ciała (z głową). To najlepsza cecha. U szczura czarnego ogon dłuższy od ciała.
2. Uszy z drobnym futerkiem. (Nigdy nie łap dzika szczura by sprawdzić!).
3. Nos tupesy, zaokrąglony. Szczur czarny – spiczasty.
4. Sylwetka masywna, zaokrąglona. Szczur czarny – smukły, wydłużony.
5. Klimat: umiarkowany / chłodny. Europa, Ameryka Północna, Azja Północna. Szczur czarny – tropiki/subtropiki. (Historycznie: w średniowieczu czarny panował w Europie, surdasty go wypierał na południe).
6. Ucieczka: w dół / w dziury. Szczur surdasty biegnie po ziemi, chowa się w norach. Szczur czarny – w górę, na drzewa. (Niepewne – surdaste też wspinają).

Uwaga

Artykuł dotyczy DZIKICH szczurów. Domowe – hodowlane linie, kolorystyczne odmiany, utraciły cechy dzikości.