Klasa gadów obejmuje zwierzęta tak różne jak ptaki, węże i żółwie – wykazują ogromne różnorodność cykli życiowych, historii ewolucyjnych i strategii przetrwania. Spośród różnych klad, tylko ptaki, krokodyle i kilka gatunków jaszczurek i węży angażują się w cokolwiek przypominające opiekę rodzicielską; z tych, tylko ptaki uczą młode znajdowania pożywienia.
Ptaki
Ptaki są jednymi żyjącymi gadami znanych z uczenia młodych znajdowania jedzenia. Rudzki drozd (Turdus migratorius) towarzyszy nowo odlotowym młodym na grąd, pokazując, gdzie znaleźć dżdżownice i jak je łapać. Jaskółki (Petrochelidon sp.) uczą młode łapania much i komarów w locie. Dziobaki (Melanerpes sp.) obserwowano uczące młode zbierania i znajdowania borówek. Często po pokazaniu, gdzie i jak zdobyć pożywienie, dorosły opuszcza młodego, by nauczyło się samodzielności.
Krokodylowate
Krokodylowate budują i strzegą duże gniazda z jaj. Po wykluciu matki prowadzą młode do bezpieczniejszej wody, nosząc je w paszczy. Zostają z nią do roku; gdy przerażone, wydają wysoki piszcz, alarmując matkę; czasem wspinają się na jej grzbiet w poszukiwaniu ochrony.
Rodzice, którzy znikają
Większość gadów nieptasich nie okazuje opieki rodzicielskiej. Wszystkie żółwie oraz większość jaszczurek i węży po prostu zładają jaja i odchodzą na zawsze. Niektóre jaszczurki i węże strzegą jaj, tak jak haterii przez pewien czas. Niektóre pythony nie tylko strzegą jaj, ale owijają się wokół legła i grzeją je szybkim drganiem mięśni. To przyspiesza rozwój embryonów, skracając czas narażenia na drapieżnictwo. Niektóre gatunki węży ewoluowały w stronę jajowiviparności – stylu reprodukcyjnego podobnego do żyworodności u ssaków. Kobiety takich węży produkują miękkie jaja zatrzymywane w ciele do momentu gotowości do wyklucia. Przy wypuszczaniu młodych, niektóre wykluwają się w trakcie, inne wyrywają się z pęcherzyków wkrótce po.
Różnice ontogenetyczne
Jedną z przyczyn, dla których wiele gadów nie potrafi uczyć młodych posiłkowania, jest to, że dorośli i młode żywią się różnymi ofiarami. Wiele gatunków węży, np. zielony python drzewny (Morelia viridis) i węże żerujące szczurami (Pantherophis sp.), zaczynają życie od jedzenia małych, ektotermicznych ofiar: jaszczurek i żab. Z dojrzewaniem, gryzońce i ptaki stają się podstawą diety. Jaszczurki wykazują podobne przesunięcia ontogenetyczne (wiekowe) w diecie. Warany nilowe (Varanus niloticus) jako młode polują na owady i małe kręgowce, a dorośli zjadają duże, mocno zbrojne ślimaki lądowe, których młode nie potrafią zjeść. Aligatory pokazują tę tendencję – ich zęby zmieniają się, by dostosować do innych diet z wiekiem.
Zwierzaki niespołeczne
Większość gadów nieptasich jest samotnicza; interakcje z osobnikami tego samego gatunku ograniczają się do parowania, walk samców i drapieżnictwa. W przeciwieństwie do wielu ssaków i ptaków, które naturalnie formują grupy rodzinne, gady po wykluciu rozpraszają się szeroko.