Pieski preryjne to małe, norowe gryzoły rodem z Ameryki Północnej. Zamieszkują krótkotrawne prerie i krzakowiska od kanadyjskich prowincji Alberta i Saskatchewan na południe do meksykańskiego stanu Chihuahua.
Rozróżnia się pięć gatunków:
Piesek preryjny czarnogonowy (Cynomys ludovicianus): Wielkie Równiny USA i Kanady
Piesek preryjny białogonowy (Cynomys leucurus): Góry Skaliste USA i Kanady
Piesek preryjny meksykański (Cynomys mexicanus): Meksykańskie stany Chihuahua i Coahuila
Piesek preryjny Gunnisona (Cynomys gunnisoni): Południowo-zachodnie USA
Piesek preryjny utahski (Cynomys parvidens): Zachodnie USA
Żyją w koloniach od kilku do setek osobników. Kopią rozległe systemy nor (nawet do 3 m głębokości i 15 m długości), chroniące przed pogodą i drapieżnikami, służące też jako legowiska dla młodych.
Jako roślinożercy jedzą głównie trawy, byliny i liście, czasem owady i owoce. Są aktywne w dzień, spędzając dużo czasu na poszukiwaniu pokarmu.
Pieski preryjne to zwierzęta społeczne, komunikujące się szczekaniem, ćwierkaniem i gwizdaniem. Odgrywają ważną rolę w ekosystemach łąkowych: aerują glebę, dyspersują nasiona, są pożywką dla kojotów, wilków, orłów. Wiele populacji maleje przez utratę siedlisk, polowanie i choroby – ochrona jest ważna.