Wiele portugalskich węży niebezpiecznych. Kraj pełen gadów – unikanie ich siedlisk to podstawa bezpieczeństwa. Ciepłe miesiące: cień, sucho. Poranki / chwilowe ochłodzenie – węże sonią na skałach.
4 gatunki do rozpoznania
1. Wąż montpelierski (Malpolon monspessulanus)
Suche tereny, kamienie/skały. Charakterystyczne grzbiety nad oczami. Długość 0,9–1,8 m (3–6 stóp). Niebiesko-brązowy grzbiet, biały brzuch.
2. Wąż drabinowy (Zamenis scalaris)
Bez zębów jadowitych. Młodzi: wzór „drabiny” wzdłuż ciała. Dorosłe: 2 czarne „szyny” (crossbary znikają). Do 90 cm (3 stopy).
3. Żmija Lataste'a (Vipera latastei)
Zakrzywiony w górę koniec pyska (nos), szare łuski. Radkalny grzbietowy pas, drażliwy temperament. Krótki – do 60 cm (2 stopy).
4. Wąż biczyk (Hemorrhois hippocrepis)
Do 1,35 m (4,5 stopy). Bujne brązowo-czarne plamy na grzbiecie. Bez zębów jadowitych. Bledy odciechy brzoskwinie/żółć/czerwień na brzuchu. Lato wieczorem: cienie budynków – typowe miejsca.
Ostrzeżenie: Żmija Lataste'a jadowita. W razie ugryzienia – szpital. Unikaj spacerów w hohen cieniach, wysokiej trawie. Buty wysokie, kij.