Większość pająków Massachusetts niegroźna, łatwa do rozpoznania. Różne siedliska wnętrza/zewnątrz – łatwe spotykanie wielu gatunków. Niebezpieczne (brązowy pająk) nie rodzimie – dostarczane podróżnymi.
Pająki domowe (Parasteatoda tepidariorum)
Najczęstszy w Massachusetts. Wewnątrz i na zewnątrz. Nazywane pajęczynowcami – sieci w ciemnych, wilgotnych rogach. Rozpoznawalne: wiszą głową w dół w centrum nieregularnych sieci. Samice większe, do ~8 mm (⅓ cala). Szare/brązowe, okrągłe brzuchy, ciemne paska na brzuchu. Niegroźne, jedzą owady.
Pająki kołowe (Araneidae – Orb weavers)
Wiele gatunków, wspólne cechy. Ogrody, lasy, pola. Łatwe ID: wszystkie robią płaskie, kołowe, kołowate sieci. Rozmiar sieci zróżnicowany, bywają ogromne i ozdobne. Słabe widzenie – czują wibracje ofiary w sieci. Kolory: czerwony, pomarańczowy, biały, brązowy, zielony. Często dziwne kształty brzuchów.
Pająki wilcze (Lycosidae)
Powszechne w Massachusetts i Północnym Wschodzie. Kolory: brąz, czarny, szary, zielony – najłatwiej po sylwetce. Grube, owłosione ciała – mylone z tarantulami. Nie tką sieci – polują nocą. Zewnątrz: chwasty, drzewa; w domu: piwnice, piwnice (zima jesienią). Nie zakładają domostwa w domu. Gryzą tylko przy prowokacji. Ból, nieśmiertelne.
Pająki skaczące (Salticidae)
Częste w Massachusetts. Skaczą wielokrotność długości ciała. Zazwyczaj ≤ 12,5 mm (½ cala). Kolorystyka zróżnicowana. Ciało brązowe/czarne, jaskrawe znaki (żółte/pomarańczowe). Owłosione, krótkie nogi, szybkie. Aktywne w dzień, słońce, zewnątrz. Rzadko w domu (przypadkowo). Niegroźne. W przeciwieństwie do innych – doskonały wzrok, dlatego polują, nie tką sieci.